امروز رو مثل هميشه شروع کردم: "انستیتو | کار | کتاب‌ | نوشتن و بعد ناهار رفتن به غذاخوری همون سلف سرويس و بعد باز توی دفترم : کتاب| نوشتن و سروکله زدن با کامپيوتر ...". اما از اونجا که هوا خيلی گرفته و ابری/بارونی بود و همه بر و بچه ها ی گروه به نوعی جيم شده بودند . من هم که بايد حسابی خريد ميکردم، زودتر از هميشه تعطيل کردم. باز درد بي درمون ايرونی جماعت به جانم افتاد: "هر چی توی فروشگاه ها مي ديدم مي گفتم: " اين را برای فلانی بگيرم، وای چقدر اين به درد بهمانی ميخوره... ". متوجه هستيد که جريان، جريان ِ سوغاتی خريدن است. اين دل بی صاحاب فکر جيب خالی و ۲*۲ که ۴ تا ميشود را که نمی کند! همچین که بوی یک سفر به ايران بلند ميشود، حملات قلبی و وجدان درد ها به اوج خودش ميرسد ...

بیگانه اي در سرزمين ژرمنها  ارسا ل در تاريخ 2 شنبه 15 خرداد ۱۳۸5

خب دوباره سلام

بالاخره تصميم گرفتم من هم به جمع وبلاگ نويسهاي پارسی زبان بپيوندم. فارسي نوشتن چه حالي ميدهد. خوبیش هم این است که لازم نیست مثل اين زبان هاي فرنگي فکر کني و ببينی ايني که الان نوشته ایی حرف تعريف اش مونث است يا مذکر!؟!

الان ميتونم بااين عنواني که براي صفحه ام انتخاب کردم فعلا شما رفقا رو تو خماري بگذارم که من به قول بعضیها خواهرم یا برادر! اگر آلماني يا فرانسه يا عربي بود که نميشد که پس يک دليل ديگر براي اين که فارسي شکر است!

ارادتمند همه شما

 بیگانه اي در سرزمين ژرمنها ارسال توسط بيگانه در 2 شنبه 17 شهريور 1382